Rene Girard’ın Romansal Hakikati: Üçgen Arzu

Romantik Yalan Romansal Hakikat
Romantik Yalan ve Romansal Hakikat Metis Yay.
İnsan ya bir Tanrı’ya sahiptir ya da bir puta.
Max Scheler
Rene Girard‘ın Romantik Yalan ve Romansal Hakikat: Edebi Yapıda Ben ve Öteki başlıklı kitabını uzun bir süre önce okumuştum. Metis Yayınlarından çıkan kitap, fransızca olarak ilk defa 1961 yılında basılmış. Bu nedenle “yeni” bir eser sayılamaz. Fakat yazarın bakış açısı ve temellendirdiği hipotezler kitabın kolay eskimeyeceğini gösteriyor.
İlk bakışta kitap 12 bölümden oluşuyor. Cervantes‘ten Stendhal‘a, Dostoyevski‘den Proust‘a kadar geniş bir yazar zümresine eleştiri oklarını yöneltiyor. Flaubert de dahil. Benim ilgimi temelde dört başlık çekti: “Üçgen” Arzu, Arzunun Dönüşümleri, Efendi ve Köle ile Kahramanın Çileciliği.
Aslında kitabın tamamı edebiyat kuramına ilişkin teknik detayları içeriyor. Dolayısıyla yoğun ve karmaşık bir dili kullanımını görüyoruz. Kitabı bitirmenin zorluğu da bu uslubundan kaynaklanıyor.
Kısa bir tanıtımdan sonra yazının asıl konusuna gelelim. Amacım kitabın uzun uzadıya eleştirisini yapmak değil. Sadece kitabın (bence) temel çizgüsini oluşturan “Üçgen Arzu” kavramından bahsetmek istiyorum. Çünkü bu kavram, ilerleyen sayfalardaki incelemelerin temelini oluşturuyor. Kitabın temel hipotezi de bu varsayım üzerine kurulmuş.
Okumaya devam et “Rene Girard’ın Romansal Hakikati: Üçgen Arzu”
Rene Girard’ın Romansal Hakikati: Üçgen Arzu

Don Kişot – Michel Foucault

"Yel Değirmenlerine Karşı"
"Yel Değirmenlerine Karşı"

Don Quijote”nin maceraları, yolları ve dolambaçlarıyla, sınırı çizmektedir: eski benzerlikler ve işaretler oyunları onda sona ermektedirler; yeni ilişkiler daha şimdiden burada kurulmaktadırlar.

Don Quijote deli bozuk biri olmaktan çok, benzerliğin bütün işaretleri önünde mola veren özenli bir hacıdır. O, Aynı”nın kahramanıdır. Tıpkı dar ve küçük taşrasından olduğu gibi, Benzer”in etrafında yayılan bildik düzlükten de uzaklaşmayı başaramamaktadır. Farklılığın net sınırlarını asla aşamadan, ne de kimliğin kalbine ulaşamadan buraları sonsuza kadar kat etmektedir.

Okumaya devam et “Don Kişot – Michel Foucault”

Don Kişot – Michel Foucault